geselecteerd als gefixeerd bericht is a post from Gypsy's gedreutel.

geselecteerd als gefixeerd bericht is a post from Gypsy's gedreutel.

Even niet is a post from Gypsy's gedreutel.

Even niet is a post from Gypsy's gedreutel.

Stokjes is a post from Gypsy's gedreutel.

Stokjes is a post from Gypsy's gedreutel.

Thuisgekomen weer tennis gekeken. Zitten erg mooie partijen tussen dit jaar. Ik moest weer aan vroeger denken, toen broerlief, de buurkinderen en ik tijdens de grand slams in de zomer zwaar geinspireerd raakten en dagenlang op straat tennisten. Die inspiratie is er nu niet hoor, trouwens, moest er alleen aan denken. Ik en tennis zijn een vrij lachwekkende combi.

Caro sms’te dat ik net als maandag naar de bank werd verbannen (ik sliep nij haar in het grote bed) omdat haar rebound-man langs kwam. Dus zo lag ik om elf uur in m’n lakenzak op de bank. Eerst komt Alan binnen: ‘Ah, been demoted to the couch by your lesbian lover’? (Alan haalt zich sinds dag een al rare dingen in het hoofd). Een uur later kwam Mary thuis, die heel hard moest lachen toen ze me op de bank zag liggen en daar niets van wilde weten. Dus kroop ik naast Mary in bed. Wil niet weten wat Alan nu denkt…..

Wet wet wet is a post from Gypsy's gedreutel.

Thuisgekomen weer tennis gekeken. Zitten erg mooie partijen tussen dit jaar. Ik moest weer aan vroeger denken, toen broerlief, de buurkinderen en ik tijdens de grand slams in de zomer zwaar geinspireerd raakten en dagenlang op straat tennisten. Die inspiratie is er nu niet hoor, trouwens, moest er alleen aan denken. Ik en tennis zijn een vrij lachwekkende combi.

Caro sms’te dat ik net als maandag naar de bank werd verbannen (ik sliep nij haar in het grote bed) omdat haar rebound-man langs kwam. Dus zo lag ik om elf uur in m’n lakenzak op de bank. Eerst komt Alan binnen: ‘Ah, been demoted to the couch by your lesbian lover’? (Alan haalt zich sinds dag een al rare dingen in het hoofd). Een uur later kwam Mary thuis, die heel hard moest lachen toen ze me op de bank zag liggen en daar niets van wilde weten. Dus kroop ik naast Mary in bed. Wil niet weten wat Alan nu denkt…..

Wet wet wet is a post from Gypsy's gedreutel.

Zaterdag was Alan’s bbq. Topavond. Het ging hozen na een poosje, dus cozy allemaal onder het afdak. Echt megaleuke vrienden hebben Caro en hij, vrijwel allemaal Ieren. Warm, gastvrij, geestig. Veel foto’s genomen en veel geluisterd, was meer de stille genieter dan dat ik me vol in alle gesprekken gooide, merkte Caro op. En genoten deed ik inderdaad. Zondag stond ik op, wierp een blik in de backyard en racede naar buiten om ergens met een krant te ontbijten. Twee uur later me toch maar aan de schoonmaak gezet. Wat een teringbende. Overal kleine gekleurde snoepjes, die dienst hadden gedaan als ecstacy. Waarbij het enige ozzie meisje dacht dat iedereen echt vol enthousiasme pillen slikte… Vervolgens lunch met Caro en aan het strand gelegen. Geen enorm succes door de bluebottles (een soort kwallen geloof ik) en wolken.

Ook buurman John gesproken het weekend. Caro stond met hem een praatje te maken toen ik naar buiten liep. ‘We’re close friends. Very close friends.’ Aldus John tegen Caro toen ik erbij kwam staan. ‘I had to pinch myself the other day! But I wasn’t asleep.’ Mooie pretoogjes van die man erbij, prachtig.

Gisteren had ik een lunchdate met Hang, een oud-collega van DuPont waar ik drie jaar geleden werkte. Ze had me in de zomer van 2003 al een avondje in AMS opgezocht tijdens haar Contiki-tour maar verder nooit meer gezien of gesproken. Heel erg gezellig. Alsof het vorige maand was. Ik besloot van North Sydney terug naar de stad te lopen, een schitterende route langs oude huisjes, Lavender Bay met al zijn zeilbootjes en zicht op de stad, het weer geopende Luna Park en over de beroemde brug. Best een flinke kuier. In spijkerbroek en op sneakers omdat het fris was geweest toen ik de deur uit ging. Maar nu? Klam! Ik was warm en de luchtvochtigheid was zo hoog dat elke vezel gelijk nat was. En dat weer verwachten ze vandaag en morgen dus weer. Boohoo. Overigens gaan die gekke ozzies met dat weer gewoon hardlopen in hun lunchpauze. Gekke Alan ook maar die had er wel spijt van gehad, was toch echt te klam geweest.

Nog zes dagen hier, een dag in Bangkok en het is uit met de pret! Gelukkig ook echt zin om thius te komen. Was het Bomans niet die zei dat het leukste van reizen, het thuiskomen is? Wie het ook was, hij heeft best een punt.

Hot and sweaty is a post from Gypsy's gedreutel.

Zaterdag was Alan’s bbq. Topavond. Het ging hozen na een poosje, dus cozy allemaal onder het afdak. Echt megaleuke vrienden hebben Caro en hij, vrijwel allemaal Ieren. Warm, gastvrij, geestig. Veel foto’s genomen en veel geluisterd, was meer de stille genieter dan dat ik me vol in alle gesprekken gooide, merkte Caro op. En genoten deed ik inderdaad. Zondag stond ik op, wierp een blik in de backyard en racede naar buiten om ergens met een krant te ontbijten. Twee uur later me toch maar aan de schoonmaak gezet. Wat een teringbende. Overal kleine gekleurde snoepjes, die dienst hadden gedaan als ecstacy. Waarbij het enige ozzie meisje dacht dat iedereen echt vol enthousiasme pillen slikte… Vervolgens lunch met Caro en aan het strand gelegen. Geen enorm succes door de bluebottles (een soort kwallen geloof ik) en wolken.

Ook buurman John gesproken het weekend. Caro stond met hem een praatje te maken toen ik naar buiten liep. ‘We’re close friends. Very close friends.’ Aldus John tegen Caro toen ik erbij kwam staan. ‘I had to pinch myself the other day! But I wasn’t asleep.’ Mooie pretoogjes van die man erbij, prachtig.

Gisteren had ik een lunchdate met Hang, een oud-collega van DuPont waar ik drie jaar geleden werkte. Ze had me in de zomer van 2003 al een avondje in AMS opgezocht tijdens haar Contiki-tour maar verder nooit meer gezien of gesproken. Heel erg gezellig. Alsof het vorige maand was. Ik besloot van North Sydney terug naar de stad te lopen, een schitterende route langs oude huisjes, Lavender Bay met al zijn zeilbootjes en zicht op de stad, het weer geopende Luna Park en over de beroemde brug. Best een flinke kuier. In spijkerbroek en op sneakers omdat het fris was geweest toen ik de deur uit ging. Maar nu? Klam! Ik was warm en de luchtvochtigheid was zo hoog dat elke vezel gelijk nat was. En dat weer verwachten ze vandaag en morgen dus weer. Boohoo. Overigens gaan die gekke ozzies met dat weer gewoon hardlopen in hun lunchpauze. Gekke Alan ook maar die had er wel spijt van gehad, was toch echt te klam geweest.

Nog zes dagen hier, een dag in Bangkok en het is uit met de pret! Gelukkig ook echt zin om thius te komen. Was het Bomans niet die zei dat het leukste van reizen, het thuiskomen is? Wie het ook was, hij heeft best een punt.

Hot and sweaty is a post from Gypsy's gedreutel.